Conclusies

Het Brabants Dagblad heeft in het artikel “Fraude en gesjoemel in Koninkxhoek?” bericht over beschuldigingen aan het adres van prof. dr. G.M. van Veldhoven (klager), die erop neerkomen dat hij mogelijk strafbaar heeft gehandeld. Klager had zijn inhoudelijke reactie afhankelijk gesteld van de eventuele behandeling van de zaak door het Openbaar Ministerie. Aangezien de redactie vóór publicatie wist dat de strafzaak inmiddels was geseponeerd, had zij klager nogmaals moeten benaderen voor wederhoor. Het Brabants Dagblad heeft dit ten onrechte nagelaten, hetgeen heeft geleid tot niet-waarheidsgetrouwe, eenzijdige en onevenwichtige berichtgeving. Dit brengt ook mee dat met de vermelding van de publieke functies van klager een disproportionele inbreuk is gemaakt op diens privacy. De Raad doet de aanbeveling aan het Brabants Dagblad om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om de conclusie RvdJ 2021/1 over een klacht van K.P.M. Westerlaken en Stichting Prisma Groep (verzoekers) tegen M. Venderbosch, AD Utrechts Nieuwsblad en de Gelderlander te herzien. Verzoekers maken bezwaar tegen de afwegingen die de Raad in zijn conclusie heeft gemaakt, maar hebben niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoekers zich niet kunnen vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

A. van Wanroij en EenVandaag hebben in het artikel “Hoe je antidepressiva probleemloos afbouwt weten we niet, maar dit nieuwe onderzoek moet dat veranderen.” op onjuiste wijze aandacht besteed aan rechtszaken over de vergoeding van zogenoemde taperingstrips door zorgverzekeraars, waarbij de Vereniging Afbouwmedicatie (klaagster) was betrokken. EenVandaag heeft weliswaar een adequaat voorstel gedaan om de onjuiste berichtgeving recht te zetten, maar die rechtzetting heeft vervolgens niet deugdelijk plaatsgevonden. Van Wanroij en EenVandaag hebben aldus journalistiek onzorgvuldig gehandeld. De Raad doet de aanbeveling aan EenVandaag om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Het Parool heeft in het artikel “‘Thierry Baudet is precies wat Nederland nodig heeft’” onder meer de naam van klager vermeld. Klager heeft verzocht om verwijdering van zijn persoonsgegevens, maar dat verzoek is niet gehonoreerd. De klacht gaat over het recht op vergetelheid. Het Parool heeft journalistiek zorgvuldig gehandeld door de gegevens van klager niet te verwijderen. Ten aanzien van de afhandeling van de klacht is wel journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Het Parool had aan klager inzichtelijk moeten maken welke belangenafweging aan zijn besluit ten grondslag lag en heeft dat ten onrechte niet gedaan. De Raad doet de aanbeveling aan Het Parool om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Omdat Zembla heeft bekend gemaakt uit beginsel niet meer mee te doen aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek, heeft de Raad een klacht van Graniet Import Benelux B.V. niet inhoudelijk behandeld. De Raad gaat in deze situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. Daarvan is hier niet gebleken.

AD Utrechts Nieuwsblad, heeft in het artikel “Industriële kraan langs Merwedekanaal verkocht voor 30.000 euro, grote vraag is wat nieuwe eigenaar van plan is.”  aandacht besteed aan de koop van een monumentaal object in Utrecht door klager. Daarbij heeft de redactie journalistiek zorgvuldig gehandeld. De vermelding van persoonlijke gegevens van klager is relevant en daarmee is de privacy van klager niet disproportioneel geschaad. Bovendien is AD klager tegemoetgekomen door – met uitzondering van diens naam – zijn persoonlijke gegevens te verwijderen nadat klager tegen de publicatie bezwaar had gemaakt.

A. van der Ziel en Trouw hebben in de artikelen “Firma van oorlogsonderzoeker moet tonnen terugbetalen aan de EU” en “De oorlogsonderzoekers in Syrië liggen nu zelf onder de loep” op journalistiek zorgvuldige wijze bericht over de Commission for International Justice and Accountability en haar bestuurder N. Jelacic (klagers). Voor Trouw c.s. bestond voldoende aanleiding om over klagers te berichten zoals is gedaan. Er is geen sprake van eenzijdige, tendentieuze en bevooroordeelde berichtgeving. Het van klagers verkregen wederhoor is op adequate wijze verwerkt. Ten slotte heeft Trouw serieus op de klacht gereageerd, waarbij zij een omissie op passende wijze heeft rechtgezet.

L. ter Borg, C. Houtekamer en NRC hebben in het
artikel “Een spoor van geweld” over
(vermeende) ernstige misdragingen van een Nederlandse kunstenaar onder meer
aandacht besteed aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK). Naar
aanleiding van de klacht van een oud-directeur van de KABK oordeelt de Raad
voor de Journalistiek dat NRC c.s. binnen
de context van de berichtgeving mochten berichten over de rol van de directie
van de KABK op de wijze zoals zij hebben gedaan. Van relevante feitelijke
onjuistheden is niet gebleken. Bovendien is op zorgvuldige wijze wederhoor
toegepast.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om de conclusie RvdJ 2020/33 over een klacht van mr. F. van der Hoef (verzoeker) tegen J. Hellinga, de Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden te herzien. Verzoeker heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Via een herzieningsverzoek kan niet worden bewerkstelligd dat de Raad een oordeel uitspreekt over feiten en omstandigheden die voor de conclusie hebben plaatsgevonden en bij de verzoeker bekend waren of bij hem redelijkerwijs bekend konden zijn. Dat verzoeker zijn klacht mogelijk niet adequaat heeft verwoord, komt voor zijn rekening en risico.

De Limburger heeft in een aantal artikelen aandacht besteed aan het aftreden van de heer A.A.M.M. Heijmans (klager) als burgemeester en de redenen daarvoor. De Limburger heeft gedegen onderzoek verricht, waarbij diverse onafhankelijke bronnen zijn geraadpleegd. Niet is gebleken dat op ontoelaatbare wijze informatie is vergaard dan wel dat incidenten zijn uitgelokt om nieuws te creëren. Er is geen sprake van niet-waarheidsgetrouwe of niet-onafhankelijke berichtgeving. Dat klager geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheden om de berichtgeving te nuanceren, kan De Limburger niet worden tegengeworpen. Ten slotte is de privacy van klager niet op disproportionele wijze aangetast. Ten aanzien van deze publicaties heeft De Limburger journalistiek zorgvuldig gehandeld. De overige klachtonderdelen zijn niet inhoudelijk behandeld.