D. Arentsen en De Stentor (hierna gezamenlijk: De Stentor) hebben in het artikel “Acteur Robin kan eigen huis niet meer in als aannemer sloten vervangt en barst in tranen uit voor de rechtbank: ‘Dit doet me veel’’’aandacht besteed aan een civiele procedure waarbij de heer A. Nijmanting en Durateq B.V. (klagers) zijn betrokken. De Raad is van oordeel dat het artikel een feitelijke verslaggeving van de rechtszitting betreft. Daarom had geen wederhoor hoeven plaats te vinden. Ook is geen sprake van suggestieve en eenzijdige berichtgeving. Verder bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat sprake is van inbreuk op de privacy van klagers en vermoedelijke partijdigheid bij De Stentor. Bovendien is niet gebleken van schade en verstoring van de gerechtelijk procedure -voor zover dit De Stentor zou kunnen worden aangerekend. Op deze klachtonderdelen is de klacht dan ook ongegrond.
Wel acht de Raad de klachtafhandeling onzorgvuldig omdat De Stentor bewust niet heeft gereageerd op de klacht van klagers. Op dit punt is de klacht daarom gegrond.
De Raad doet de aanbeveling aan De Stentor om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

J. Geelen en de Volkskrant (hierna gezamenlijk: de Volkskrant) hebben in de artikelen “De eigen wetten van park De Hoge Veluwe, een omheind ´Gelders dwergstaatje´” (online versie) en “De eigen wetten van De Hoge Veluwe” (print versie) onder meer aandacht besteed aan het beleid van natuurgebied De Hoge Veluwe rond een ecoduct. Daarbij wordt Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe (klaagster) op grond van beweringen door derden gediskwalificeerd. Ook indien een journalist een in een ander medium geuite diskwalificatie ten aanzien van de geadresseerde overneemt, dient hij zich te houden aan de zorgvuldigheidseisen die gelden bij het publiceren van beschuldigingen. Dit brengt mee dat de journalist op dit punt bij klaagster wederhoor had moeten toepassen en dat is ten onrechte nagelaten. De klacht is daarom gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan de Volkskrant om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

W. Coenen en De Limburger (hierna gezamenlijk: De Limburger) hebben in het artikel “Sirenes na dodelijk geweld in Herkenbosch waren op basisschool te horen: ‘Oh jee, daar is wat gebeurd’” klager als buurman van het slachtoffer geciteerd onder vermelding van zowel zijn voor- en achternaam als zijn leeftijd. De Raad kan niet vaststellen welke afspraken voorafgaand aan het interview zijn gemaakt met betrekking tot het vermelden van klagers naam. Daarom onthoudt hij zich op dit punt van een oordeel. Er bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat het vermelden van klagers volledige naam en leeftijd niet in redelijke verhouding staat tot het maatschappelijke belang van de publicatie. Dat maakt dat de (privacy) belangen van klager niet disproportioneel zijn aangetast. Op dit punt is de klacht daarom ongegrond.

C. Driessen en NRC (hierna gezamenlijk: NRC) hebben in het artikel “Haar ex blijft maar tegen haar procederen, op kosten van de staat” aandacht besteed aan een weeffout in het rechtssysteem en de mogelijkheid tot juridisch misbruik in het familierecht. Daarbij speelt de casus van klager en zijn ex-vrouw een zeer prominente rol, als het enige – uitvoerig besproken – voorbeeld van de door NRC aangekaarte misstand. In het artikel wordt klager beticht van intieme terreur jegens zijn vrouw en van het bewust misbruiken van het rechtssysteem in familierechtelijke procedures, en daardoor wordt hij onmiskenbaar gediskwalificeerd. Ten aanzien van beide aantijgingen had dan ook deugdelijk wederhoor moeten plaatsvinden en dat is ten onrechte niet gebeurd. Deze klacht is daarom gegrond. Ten aanzien van de tweede klacht, dat Driessen vertrouwelijke gegevens van klager aan derden heeft verstrekt, onthoudt de Raad zich van een oordeel omdat hij niet kan vaststellen welk standpunt juist is. De Raad doet de aanbeveling aan NRC om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

T. Koopen en het Noordhollands Dagblad (hierna gezamenlijk: Noordhollands Dagblad) hebben zowel online als in de papieren editie aandacht besteed aan (vermeende) buurtterreur, waarin klager en zijn familie een rol zouden spelen. Voor het Noordhollands Dagblad bestond voldoende aanleiding om over de kwestie te berichten, zoals is gedaan. Van het doelbewust zwart maken van klager en zijn familie, die niet met naam in het artikel zijn genoemd, is niet gebleken. Verder heeft Koopen wederhoor willen toepassen bij klager, die haar heeft doorverwezen naar zijn advocaat. Diens reactie is uitgebreid weergegeven in het artikel. Er bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat eenzijdig en niet-waarheidsgetrouw over de kwestie is bericht. De klacht is ongegrond.

M. Kruijt en de Volkskrant (hierna gezamenlijk: de Volkskrant) hebben in de artikelen “Directeur Nederlands Fotomuseum op non-actief gesteld” en “Birgit Donker moest het Nederlands Fotomuseum ‘van de ondergang’ redden. Nu staat ze op non-actief” aandacht besteed aan (vermeende) misstanden bij het Nederlands Fotomuseum. In de publicaties zijn anonieme bronnen geciteerd die B. Donker (klaagster) diskwalificeren. Die anonieme bronnen zijn onvoldoende verantwoord en deugdelijke onderbouwing van de diskwalificaties ontbreekt. Hierdoor is de berichtgeving ten aanzien van die diskwalificaties niet-controleerbaar en tendentieus. De klacht is daarom in zoverre gegrond. Er is echter geen sprake van eenzijdige berichtgeving, omdat het wederhoor van klaagster adequaat is verwerkt. Daarnaast heeft de Volkskrant een zorgvuldige afweging gemaakt tussen het belang van publicatie en het belang van klaagster dat door de publicaties is geschaad. Dit maakt dat deze klachtonderdelen ongegrond zijn. De Raad doet de aanbeveling aan de Volkskrant om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Het Financieele Dagblad (het FD) heeft in het artikel “OM eist twee jaar cel tegen vastgoedfondsbaas [X]” de voor- en achternaam van klager genoemd terwijl hij verdachte is in een strafzaak. Het FD heeft niet aannemelijk gemaakt dat klager algemeen bekend is bij het grote publiek waardoor klager geen belang meer zou hebben bij de bescherming van zijn privacy. De klacht is gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan het FD om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

J. Colijn en RTV Oost (verder gezamenlijk RTV Oost) hebben in de artikelen “Failliete makelaar Appie B. belooft erfgenamen terug te betalen, maar oogst woede met ‘chantagebrief’ ” en “Zoon van failliete makelaar Appie B. hangt claim van meer dan half miljoen boven het hoofd” en in het Facebook-bericht “Van je vader moet je het maar hebben…” op zorgvuldige wijze aandacht besteed aan de activiteiten van klagers. Er bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat de berichtgeving onjuist of onnodig grievend is. Ook kan RTV Oost niet worden verweten geen wederhoor te hebben toegepast aangezien klagers duidelijk kenbaar hebben gemaakt niet mee te werken aan op handen zijnde berichtgeving. De klacht is daarom ongegrond.

T. van der Poel en Omroep Gelderland hebben in het artikel “Nieuwbouw in Lienden stuit op protest: ‘Dit gebied is totaal ongeschikt’” bericht over een geschil tussen buurtbewoners en de gemeente naar aanleiding van plannen voor de bouw van woningen. Omdat een rapport over het oppervlaktewater van Ingenieursbureau Land (klaagster) deel uitmaakt van het dossier en door een deskundige wordt gebruikt om uitspraken te doen over het grondwater, mocht het bureau met naam worden genoemd. Voor zover al sprake is van een diskwalificatie, heeft Omroep Gelderland voldoende wederhoor toegepast door de gemeente als opdrachtgever te benaderen. Er bestond geen aanleiding te rectificeren. De klacht is daarom ongegrond.

RTV Utrecht heeft bij het artikel met de kop “Raadsvergadering loopt uit de hand, burgemeester Dijksma belaagd door pro-Palestina demonstranten” een foto geplaatst waarop onder meer de heer A. Siam (klager) is te zien. Het is journalistiek en maatschappelijk relevant om over de protestactie te berichten en de privacybelangen van klager zijn hierdoor niet disproportioneel geschaad. De foto is genomen in een openbare ruimte tijdens de protestactie die in de publicatie wordt beschreven. Met het deelnemen aan die protestactie had klager ermee rekening kunnen en moeten houden dat media daaraan aandacht zouden besteden en dat hij op illustratief beeldmateriaal zou zijn te zien. Hij wordt verder niet met naam genoemd en zowel uit het onderschrift als het geheel van de publicatie blijkt dat bij het maken van de foto nog geen sprake was van belaging. De klacht is daarom ongegrond.