2026/27 Afgewezen

H. Bakhtali - verzoekster inzake herziening conclusie RvdJ 2026/10 / J. Nebbeling en de hoofdredacteur van Het Kontakt – De Molenkruier

Samenvatting

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om de conclusie RvdJ 2026/10 over een klacht van H. Bakhtali tegen J. Nebbeling en Het Kontakt – De Molenkruier te herzien. Verzoekster heeft niet aannemelijk gemaakt dat de conclusie van de Raad tot stand is gekomen in strijd met de in het Reglement vastgestelde procedure. Verder is niet gebleken dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoekster zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

Conclusie van de Raad voor de Journalistiek
inzake het verzoek van

H. Bakhtali

tot herziening van de conclusie van de Raad van 26 februari 2026 (RvdJ 2026/10) inzake haar klacht tegen

J. Nebbeling en de hoofdredacteur van Het Kontakt – De Molenkruier

Mevrouw Bakhtali (verzoekster) heeft op 25 maart 2026 pro forma verzocht om herziening van de conclusie van 26 februari 2026 inzake haar klacht tegen J. Nebbeling en de hoofdredacteur van Het Kontakt – De Molenkruier (hierna gezamenlijk Het Kontakt). Bij de beoordeling  van het verzoek zijn verder correspondentie van partijen betrokken van 8 en 29 april 2026 en 21 mei 2026.

Het verzoek is behandeld op de zitting van de Raad van 29 mei 2026 in een herzieningskamer buiten aanwezigheid van partijen.

DE FEITEN

Bakhtali heeft op 13 oktober 2025 een klacht ingediend tegen Het Kontakt over het op 29 augustus 2025 online verschenen artikel “Gerechtshof verwerpt alle bezwaren van raadslid in hoger beroep: flink zwaardere straf voor Haseema Bakhtali (65) van Stadspartij Núwegein” en het eensluidende artikel dat op 4 september 2025 in de papieren versie is verschenen onder de kop “Zwaardere straf voor Haseena Bakhtali”.

Op 26 februari 2026 heeft de Raad geconcludeerd dat de klacht ongegrond is.

De Raad heeft daartoe het volgende overwogen:
“De kern van de klacht is dat Het Kontakt niet waarheidsgetrouw heeft bericht op de punten ‘valselijk beschuldigd’, ‘tal van anderen’ en ‘lasterlijke uitlatingen’. Bovendien is ten onrechte geen wederhoor toegepast. De Raad zal zich bij de beoordeling tot deze kern beperken.
Voorop staat dat de journalist en zijn redactie vrij zijn in de selectie van nieuws. Het is aan de journalist om te bepalen vanuit welke invalshoek(en) een onderwerp wordt belicht en in welke context het bericht wordt gebracht. Dat neemt niet weg dat het belang dat met een publicatie is gediend, moet worden afgewogen tegen de belangen die eventueel door de publicatie worden geschaad.
Daarbij geldt ook dat bij personen die door een publicatie worden gediskwalificeerd, wederhoor moet worden toegepast. Het beginsel van wederhoor geldt niet voor berichtgeving van feitelijke aard, zoals een verslag van een openbare bijeenkomst.  Bovendien worden beschuldigingen alleen gepubliceerd wanneer onderzocht is of hiervoor een deugdelijke grondslag bestaat, zeker wanneer die beschuldigingen werden geuit door personen die in conflict verkeren met de beschuldigde of die anderszins belanghebbende zijn.
In het artikel is aandacht besteed aan een strafrechtelijke procedure waarbij klaagster is betrokken. In dat verband is ook de achtergrond van de kwestie geschetst. Het Kontakt heeft ervoor gekozen om het arrest van 29 augustus 2026 van Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op onderdelen te parafraseren. Dit kan de begrijpelijkheid voor de lezers ten goede komen. Wel moet hiermee zorgvuldig worden omgegaan, zeker waar het gerechtelijke beslissingen betreft die worden gekenmerkt door nauwkeurigheid van woordkeuze.
Volgens de Raad zijn het oordeel en de overwegingen van Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op journalistiek zorgvuldige wijze vertaald. Het Kontakt had dichter bij de bewoordingen van het Gerechtshof kunnen blijven, maar met de parafrasering is in de kern geen andere betekenis of lading aan de feiten gegeven dan in de gebruikte bron. Ook is niet gebleken dat een vertekend beeld of onzorgvuldige weergave van de kwestie is gegeven.
De Raad overweegt daarbij dat de kwalificatie ‘lasterlijk’ niet geheel dekkend hoeft te zijn met de juridische definitie daarvan. In de berichtgeving komt voldoende tot uiting dat klaagster is veroordeeld voor smaad en niet voor laster.
Nu het artikel met name verslaglegging van een strafrechtelijke procedure en een feitelijke schets van de achtergrond bevat, was het toepassen van wederhoor niet nodig.
Het voorgaande leidt ertoe dat de klacht ongegrond is.”

 DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

Verzoekster stelt – samengevat – in haar nader aangevoerde gronden dat de conclusie van de Raad ten eerste tot stand is gekomen in strijd met de in het Reglement vastgestelde procedures zoals in artikel 9, lid 9 onder c en d is voorgeschreven. De conclusie dient -conform sub c- ook te bevatten een omschrijving van de feiten en omstandigheden die tot de klacht aanleiding hebben gegeven en naar aanleiding daarvan zijn onderzocht. In de conclusie van de Raad ontbreekt dit op een aantal punten. Zo wordt niet de context van de rest van het artikel geschetst. Context met informatie waarvan zonder verder onderzoek kan worden vastgesteld dat die feitelijk waar of onwaar is. Ook is haar klacht ten aanzien van de woorden “tal van andere raadsleden en de burgemeester” in het geheel niet behandeld dan wel afgehandeld.
Daarnaast bevat de conclusie van de Raad – in strijd met sub d-  onvoldoende motivering voor de genomen beslissing. De beoordeling is vervat in algemene uitgangspunten zonder dat er specifiek is ingegaan op de klacht zelf. Zo is nergens concreet omschreven welke belangen aan de orde zijn en is bij geen enkel onderdeel aangegeven welke van die belangen tegen elkaar zijn afgewogen. Ook laat de Raad na te definiëren wat parafraseren door journalisten precies inhoudt en aan welke ethische en journalistieke voorwaarden dat moet voldoen. Verder is niet uit de beslissing op te maken waaróm de kwalificatie ‘lasterlijk’ niet geheel dekkend hoeft te zijn met “de juridische definitie daarvan”. Wat wordt bedoeld met “niet geheel dekkend”?
Bovendien is ook het grote publieke belang van deze berichtgeving ten onrechte niet meegenomen in het oordeel van de Raad. Het gaat immers om misstanden in het openbaar bestuur.
Ten tweede berust de conclusie op feiten van de juistheid waarvan de Raad ten onrechte is uitgegaan. De Raad is uitgegaan van onjuiste feiten en definities en onjuiste constateringen en aannames. De in het artikel door Nebbeling gebruikte woorden ‘vals’ en ‘lasterlijk’ kunnen niet zomaar als semantisch dingetje en “parafrasering” worden beschouwd. Het Kontakt heeft gekozen voor specifiek beladen woorden die juist niet in het arrest voorkomen. Zoals het nu geformuleerd is, lijkt het alsof zij voor smaad is veroordeeld maar dat het hof in het arrest spreekt van lasterlijke uitingen en valse beschuldigingen. Nebbeling heeft het arrest van het hof niet geparafraseerd maar vertekend. Hij heeft het oordeel van het hof onjuist dan wel misleidend weergegeven.
In de conclusie is onder de samenvatting van haar standpunt ten onrechte opgenomen “Alleen een beschuldiging die niet onderbouwd zou zijn, is een valse beschuldiging.” Dit is het standpunt dat Het Kontakt inneemt. Verzoekster is juist van mening dat een valse beschuldiging een beschuldiging is die op opzettelijk leugens is gebaseerd. De Raad is daarmee uitgegaan van onjuiste informatie.
Onder verwijzing naar bovenstaande gronden (motiveringsgebrek en de onbehandelde klacht) valt de basis weg voor de constatering dat het artikel met name verslaglegging van een strafrechtelijke procedure en een feitelijke schets van de achtergrond betreft. Daardoor dient de daaraan gekoppelde beslissing dat geen wederhoor niet nodig was, te worden herzien. Er is geen sprake van een feitelijke schets van de achtergrond, maar van eenzijdige, misleidende, tendentieuze, partijdige, hevig gechargeerde en op onderdelen onware berichtgeving.
Verzoekster is in haar verzoekschrift voorts ingegaan op gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden nadat de Raad zijn conclusie had gepubliceerd.

Het Kontakt heeft daar geen nieuwe inhoudelijke reactie tegenover gesteld. Het herhaalt hetgeen hij naar voren heeft gebracht bij en ten behoeve van de behandeling van de zaak op 16 januari 2026.

BEOORDELING VAN HET VERZOEK

De herzieningskamer constateert dat verzoekster op 25 maart 2026 herziening heeft verzocht op basis van vier gronden, maar dat twee van deze gronden nader zijn uitgewerkt in haar bijdrage van 8 april 2026. De herzieningskamer zal zich beperken tot het beoordelen van deze twee gronden.

Verzoekster stelt dat de conclusie moet worden herzien onder meer omdat deze tot stand is gekomen in strijd met de in het Reglement vastgestelde procedures. In artikel 9 lid 9 sub c van het Reglement is bepaald dat een beslissing van de Raad dient te bevatten: “een omschrijving van de feiten en omstandigheden die tot de klacht aanleiding hebben gegeven en naar aanleiding daarvan zijn onderzocht”. Dat betekent niet dat alle in de klacht aangevoerde feiten en argumenten in de conclusie moeten worden weergegeven en besproken. Het is gebruikelijk dat de Raad in zijn conclusies de standpunten van partijen parafraseert. De herzieningskamer is van oordeel dat de kern van verzoeksters argumenten voldoende blijkt uit de conclusie.

Verder is in artikel 9 lid 9 sub d van het Reglement bepaald dat een beslissing de overwegingen van de Raad dient te bevatten. Verzoekster heeft niet aannemelijk gemaakt dat de conclusie van de Raad onvoldoende is gemotiveerd en dat overwegingen ontbreken waardoor niet inzichtelijk is hoe de Raad tot zijn beslissing is gekomen.

Voor zover verzoekster van mening is dat de Raad is uitgegaan van feiten van de juistheid waarvan de Raad ten onrechte is uitgegaan, oordeelt de herzieningskamer dat het verzoekschrift grotendeels (een nadere uitwerking van) stellingen bevat die verzoeker eerder in de procedure heeft geformuleerd en die de Raad (in de kern) heeft betrokken bij zijn oordeel.

Dat de Raad in zijn conclusie niet alle naar voren gebrachte stellingen heeft benoemd, doet daaraan niet af. Niet is gebleken dat de Raad zijn oordeel op onjuiste constateringen heeft gebaseerd. Daarmee heeft de Raad in lijn met de bepalingen van het Reglement gehandeld.

In essentie vraagt verzoekster om een herbeoordeling van de klacht – waaronder begrepen haar standpunten over parafraseren en wederhoor – omdat zij zich niet kan vinden in de afwegingen die de Raad heeft gemaakt. Het Reglement van de Raad voorziet echter niet in een dergelijke (hoger beroep) procedure. Voor een herziening op grond van (alleen) een nadere toelichting of uitgebreidere uiteenzetting van eerdere stellingen biedt het Reglement geen ruimte.

Voor zover in herziening wordt geklaagd over gebeurtenissen die na de publicatie van de conclusie hebben plaatsgevonden, geldt dat de Raad zich bij de behandeling en beoordeling van de klacht heeft beperkt tot de kern van de klacht, te weten niet-waarheidsgetrouwe berichtgeving en wederhoor. De omvang van de klacht kan in herziening niet worden uitgebreid. Bovendien is het niet mogelijk om op grond van feiten die hebben plaatsgevonden na de behandeling van de klacht herziening te verzoeken.

Relevante eerdere conclusie(s) van de Raad (onder meer): RvdJ 2025/25, RvdJ 2025/17 en RvdJ 2025/6.

Relevant artikel uit het Reglement voor de werkwijze van de Raad: 10a lid 1

CONCLUSIE

Het verzoek tot herziening wordt afgewezen.

Zo vastgesteld door de Raad op 7 juli 2026 door mr. S. Djebali, voorzitter, S.A. Agterberg, M.S. Bosgra, dr. J. Luttikhold en M. Thie, leden, in tegenwoordigheid van mr. D.C. Koene, secretaris.