Conclusies

Haspels en het AD hebben verzocht om herziening van de conclusie RvdJ 2025/26. De herzieningskamer van de Raad voor de Journalistiek wijst het verzoek tot herziening toe, maar handhaaft de conclusie. Er is weliswaar sprake van elementen van het journalistieke proces waarover de Raad zich niet eerder heeft uitgelaten, maar de herzieningskamer is het eens met de toepassing van de bestaande Leidraad in de conclusie. De herzieningskamer volgt het oordeel in de conclusie dat de berichtgeving eenzijdig en tendentieus is, waarbij geen deugdelijk wederhoor is toegepast door klager pas in de vijfde aflevering aan het woord te laten. Verder is niet gebleken dat de conclusie tot stand is gekomen in strijd met de in het reglement vastgestelde procedures. Ten slotte hebben verzoekers niet aannemelijk gemaakt dat de conclusie berust op onjuiste constateringen. Dat verzoekers zich niet kunnen vinden in overwegingen in de conclusie en het oordeel, is onvoldoende om op dit punt een verzoek tot herziening te honoreren.

S. Rood en het Eindhovens Dagblad (hierna gezamenlijk: het ED) hebben in het artikel “Intimidatie en conflicten nekten wijkraad Eeneind, maar bewoners Nuenense wijk willen het terug” aandacht besteed aan een aantal conflicten waarbij de heer R. Kuijpers (klager) betrokken is geweest. Daarbij zijn beschuldigingen van ‘agressie’, ‘bedreiging’ en ‘intimidatie’ als vaststaande feiten gepresenteerd. Niet is gebleken dat voor de beschuldigingen voldoende grondslag bestond en bovendien is ten onrechte geen wederhoor bij klager toegepast. De klacht is daarom gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan het ED om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

L. Lammers en De Gelderlander (hierna gezamenlijk: De Gelderlander) hebben in de periode van 19 maart tot en met 24 mei 2025 in een reeks van 23 artikelen en 2 podcasts bericht over (vermeend) financieel wanbeleid bij voetbalclub Vitesse, dat destijds heeft geleid tot intrekking van de proflicentie van de club. In de berichtgeving is dat voornamelijk toegeschreven aan (de betrokkenheid van) R.C. Parry en Common Sport GP, LLC (klagers). Daarbij bevat de berichtgeving ernstige beschuldigingen aan het adres van klagers, die hen in sterke mate diskwalificeren. Zo zouden zij met onoorbare praktijken achter de schermen aan de touwtjes hebben getrokken, voor de KNVB ‘persona non grata’ zijn en binnen het Nederlandse voetbal op een zwarte lijst staan.
Het is voorstelbaar dat De Gelderlander bepaalde informatie alleen onder geheimhouding kon verkrijgen, maar zij heeft onvoldoende inzicht gegeven in het verrichte journalistieke onderzoek en het beschikbare bronnenmateriaal, waardoor onvoldoende inzichtelijk en controleerbaar is waarop de beschuldigingen zijn gebaseerd. Bovendien zijn de beschuldigingen niet steeds aan bronnen toegeschreven, maar deels ook als feiten gepresenteerd. Daarbij heeft De Gelderlander nagelaten een reactie van de KNVB in haar berichtgeving op te nemen en onvoldoende wederhoor bij klagers toegepast.
De klacht is daarom gegrond en de Raad doet de aanbeveling aan De Gelderlander om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

D. Arentsen en De Stentor (hierna gezamenlijk: De Stentor) hebben in het artikel “Acteur Robin kan eigen huis niet meer in als aannemer sloten vervangt en barst in tranen uit voor de rechtbank: ‘Dit doet me veel’’’aandacht besteed aan een civiele procedure waarbij de heer A. Nijmanting en Durateq B.V. (klagers) zijn betrokken. De Raad is van oordeel dat het artikel een feitelijke verslaggeving van de rechtszitting betreft. Daarom had geen wederhoor hoeven plaats te vinden. Ook is geen sprake van suggestieve en eenzijdige berichtgeving. Verder bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat sprake is van inbreuk op de privacy van klagers en vermoedelijke partijdigheid bij De Stentor. Bovendien is niet gebleken van schade en verstoring van de gerechtelijk procedure -voor zover dit De Stentor zou kunnen worden aangerekend. Op deze klachtonderdelen is de klacht dan ook ongegrond.
Wel acht de Raad de klachtafhandeling onzorgvuldig omdat De Stentor bewust niet heeft gereageerd op de klacht van klagers. Op dit punt is de klacht daarom gegrond.
De Raad doet de aanbeveling aan De Stentor om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

J. Geelen en de Volkskrant (hierna gezamenlijk: de Volkskrant) hebben in de artikelen “De eigen wetten van park De Hoge Veluwe, een omheind ´Gelders dwergstaatje´” (online versie) en “De eigen wetten van De Hoge Veluwe” (print versie) onder meer aandacht besteed aan het beleid van natuurgebied De Hoge Veluwe rond een ecoduct. Daarbij wordt Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe (klaagster) op grond van beweringen door derden gediskwalificeerd. Ook indien een journalist een in een ander medium geuite diskwalificatie ten aanzien van de geadresseerde overneemt, dient hij zich te houden aan de zorgvuldigheidseisen die gelden bij het publiceren van beschuldigingen. Dit brengt mee dat de journalist op dit punt bij klaagster wederhoor had moeten toepassen en dat is ten onrechte nagelaten. De klacht is daarom gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan de Volkskrant om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

W. Coenen en De Limburger (hierna gezamenlijk: De Limburger) hebben in het artikel “Sirenes na dodelijk geweld in Herkenbosch waren op basisschool te horen: ‘Oh jee, daar is wat gebeurd’” klager als buurman van het slachtoffer geciteerd onder vermelding van zowel zijn voor- en achternaam als zijn leeftijd. De Raad kan niet vaststellen welke afspraken voorafgaand aan het interview zijn gemaakt met betrekking tot het vermelden van klagers naam. Daarom onthoudt hij zich op dit punt van een oordeel. Er bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat het vermelden van klagers volledige naam en leeftijd niet in redelijke verhouding staat tot het maatschappelijke belang van de publicatie. Dat maakt dat de (privacy) belangen van klager niet disproportioneel zijn aangetast. Op dit punt is de klacht daarom ongegrond.

C. Driessen en NRC (hierna gezamenlijk: NRC) hebben in het artikel “Haar ex blijft maar tegen haar procederen, op kosten van de staat” aandacht besteed aan een weeffout in het rechtssysteem en de mogelijkheid tot juridisch misbruik in het familierecht. Daarbij speelt de casus van klager en zijn ex-vrouw een zeer prominente rol, als het enige – uitvoerig besproken – voorbeeld van de door NRC aangekaarte misstand. In het artikel wordt klager beticht van intieme terreur jegens zijn vrouw en van het bewust misbruiken van het rechtssysteem in familierechtelijke procedures, en daardoor wordt hij onmiskenbaar gediskwalificeerd. Ten aanzien van beide aantijgingen had dan ook deugdelijk wederhoor moeten plaatsvinden en dat is ten onrechte niet gebeurd. Deze klacht is daarom gegrond. Ten aanzien van de tweede klacht, dat Driessen vertrouwelijke gegevens van klager aan derden heeft verstrekt, onthoudt de Raad zich van een oordeel omdat hij niet kan vaststellen welk standpunt juist is. De Raad doet de aanbeveling aan NRC om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

T. Koopen en het Noordhollands Dagblad (hierna gezamenlijk: Noordhollands Dagblad) hebben zowel online als in de papieren editie aandacht besteed aan (vermeende) buurtterreur, waarin klager en zijn familie een rol zouden spelen. Voor het Noordhollands Dagblad bestond voldoende aanleiding om over de kwestie te berichten, zoals is gedaan. Van het doelbewust zwart maken van klager en zijn familie, die niet met naam in het artikel zijn genoemd, is niet gebleken. Verder heeft Koopen wederhoor willen toepassen bij klager, die haar heeft doorverwezen naar zijn advocaat. Diens reactie is uitgebreid weergegeven in het artikel. Er bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat eenzijdig en niet-waarheidsgetrouw over de kwestie is bericht. De klacht is ongegrond.

M. Kruijt en de Volkskrant (hierna gezamenlijk: de Volkskrant) hebben in de artikelen “Directeur Nederlands Fotomuseum op non-actief gesteld” en “Birgit Donker moest het Nederlands Fotomuseum ‘van de ondergang’ redden. Nu staat ze op non-actief” aandacht besteed aan (vermeende) misstanden bij het Nederlands Fotomuseum. In de publicaties zijn anonieme bronnen geciteerd die B. Donker (klaagster) diskwalificeren. Die anonieme bronnen zijn onvoldoende verantwoord en deugdelijke onderbouwing van de diskwalificaties ontbreekt. Hierdoor is de berichtgeving ten aanzien van die diskwalificaties niet-controleerbaar en tendentieus. De klacht is daarom in zoverre gegrond. Er is echter geen sprake van eenzijdige berichtgeving, omdat het wederhoor van klaagster adequaat is verwerkt. Daarnaast heeft de Volkskrant een zorgvuldige afweging gemaakt tussen het belang van publicatie en het belang van klaagster dat door de publicaties is geschaad. Dit maakt dat deze klachtonderdelen ongegrond zijn. De Raad doet de aanbeveling aan de Volkskrant om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Het Financieele Dagblad (het FD) heeft in het artikel “OM eist twee jaar cel tegen vastgoedfondsbaas [X]” de voor- en achternaam van klager genoemd terwijl hij verdachte is in een strafzaak. Het FD heeft niet aannemelijk gemaakt dat klager algemeen bekend is bij het grote publiek waardoor klager geen belang meer zou hebben bij de bescherming van zijn privacy. De klacht is gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan het FD om deze conclusie ruimhartig te publiceren.