Conclusies

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om de conclusie RvdJ 2025/3 over een klacht van drs. V.S.J.M. Salman en drs. P.L.M. Brandjes tegen D. Waterval en Trouw te herzien. Dat verzoekers zich niet kunnen vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren. Niet is gebleken dat de conclusie van de Raad tot stand is gekomen in strijd met de in het Reglement vastgestelde procedures. Verder hebben verzoekers niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Er is bovendien geen sprake van elementen van het journalistieke proces waarover de Raad zich niet eerder heeft uitgelaten, op grond waarvan een herbeoordeling zou zijn geboden. Ten slotte is niet gebleken dat de conclusie van de Raad afwijkt van vergelijkbare, relevante conclusies.

M. Hooft van Huysduynen, J. Juffermans en Trouw hebben in het artikel “Miljardairs gebruiken jagers-verzamelaars om CO2-uitstoot te compenseren. ‘Nieuwe vorm van kolonialisme’” bericht over mogelijke misstanden bij het koolstofkredietproject van Carbon Tanzania Ltd. (klaagster). Daarbij is eenzijdig en vertekenend bericht over (het project van) klaagster, mede doordat beschuldigingen zonder voldoende grondslag en zonder deugdelijk wederhoor zijn gepubliceerd. Van relevante, zwaarwegende feitelijke onjuistheden is echter niet gebleken. De klacht is daarom deels gegrond en deels ongegrond. De Raad doet de aanbeveling aan Trouw om deze conclusie integraal of in samenvatting te publiceren.

Hellinga en de Leeuwarder Courant hebben in het artikel “Rechter keurt beslag op Huurjestalling goed” (papieren versie) en “Rechter keurt beslag op loodsen in Leeuwarden van Huurjestalling goed” (website) op journalistiek zorgvuldige wijze in eigen woorden de essentie weergegeven van een kort geding vonnis van de rechtbank in Leeuwarden in een zaak waarin Bos Bouw en Aannemersbedrijf B.V. (klaagster) is betrokken. Niet is gebleken van een vertekend beeld of onzorgvuldige weergave van de kwestie. De klacht is daarom ongegrond.

De Nieuws BV (BNNVARA) heeft in de uitzending van 13 februari 2024 met de titel “De Septimius Awards: ‘Het bleek een raar event te zijn’” César Majorana geïnterviewd over zijn bevindingen betreffende de Septimius Awards, een evenement waar filmprijzen worden uitgereikt. Septimius Awards (Stichting New Vision International Film Festival, klaagster) heeft verzocht om het interview van de website van De Nieuws BV te verwijderen. De Nieuws BV heeft terecht geen aanleiding gezien dat verzoek te honoreren. De Nieuws BV heeft serieus op de argumenten en bezwaren van klaagster gereageerd en haar besluit op een begrijpelijke wijze onderbouwd. De klacht is daarom ongegrond.

PowNed heeft in de aflevering “Trap er niet influencer?!: Helderziende communiceert met een AI foto” mevrouw L. de Man (klaagster) geïnterviewd in het kader van haar NEI praktijk. Klaagster heeft, gelet op het draaiboek en de opnamen, voldoende aannemelijk gemaakt dat zij door PowNed op het verkeerde been is gezet omtrent de aard en insteek van de uitzending. In het verlengde hiervan concludeert de Raad dat de citaten van klaagster uit het interview in een andere context zijn gebruikt dan zij redelijkerwijs mocht verwachten. Omdat de behandelmethode van klaagster wordt gediskwalificeerd heeft PowNed bovendien klaagster ten onrechte geen mogelijkheid tot wederhoor geboden. De klacht is dan ook gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan PowNed deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Omdat Het Parool niet meedoet aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek, heeft de Raad een klacht over de artikelen “Beelden harde kern Maccabi schuren: ‘Ze trapten tegen onze deur en probeerden ons huis binnen te komen.’”  en “Tijdlijn: zo verliep de week vol onrust in Amsterdam” niet inhoudelijk behandeld. De Raad gaat in deze situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. Daarvan is hier niet gebleken.

Het Reformatorisch Dagblad heeft in het artikel “Hoe bestuurders verstrikt raakten in inktzwart dossier” bericht over het handelen van het voormalig bestuur van stichting Timotheos, nadat de financieel directeur was gearresteerd op verdenking van seksueel misbruik. Klager vindt dat hem – als adviseur van het voormalig bestuur – ten onrechte een te grote rol wordt toegedicht en dat zijn privacy disproportioneel is geschaad. Volgens de Raad heeft het RD echter een juiste afweging gemaakt tussen het belang dat met publicatie is gediend en de belangen van klager die daardoor eventueel zouden kunnen worden geschaad. Het RD kon berichten over klager zoals is gedaan. Verder is niet gebleken van (een schijn van) belangenverstrengeling. De klacht is daarom ongegrond.

Rewind (HUMAN) heeft in een aflevering van de serie “‘Qu’est-ce que Cestmocro’” aandacht besteed aan klager en zijn onderneming. In een shot was een volledig uittreksel uit het Handelsregister te zien, met vermelding van het adres van de onderneming van klager, zijn volledige naam en zijn geboortedatum. Dit uittreksel is verder onleesbaar gemaakt.  Van een disproportionele schending van de privacy van klager is echter geen sprake, omdat het gaat om openbaar te verkrijgen gegevens die gezien de strekking van het programma relevant waren. Volgens de Raad heeft HUMAN bovendien zo snel en passend mogelijk herstel geboden, omdat zij deze gegevens niet heeft willen publiceren. Daarnaast was ten aanzien van het onderzoek en het verkrijgen van wederhoor sprake van een gebruikelijke en aanvaardbare journalistieke handelwijze. Tot slot heeft HUMAN de klacht zorgvuldig afgehandeld. De klacht is ongegrond. 

De Volkskrant heeft in het artikel  “Gert Jan Mulder, de onzichtbare godfather van radicaal-rechts Nederland” een profiel geschetst van G.J. Mulder (klager). Voorafgaand aan de publicatie heeft de Volkskrant aan klager vragen voorgelegd in het kader van wederhoor. Klager heeft niet aannemelijk gemaakt dat de gestelde reactietermijn te kort was. Dat aan derden uitlatingen van klager zijn voorgelegd voordat hem om wederhoor was gevraagd, is met het oog op het journalistieke onderzoeksproces begrijpelijk en toelaatbaar. Niet is gebleken dat het artikel een vertekend beeld van klagers opvattingen geeft of dat de Volkskrant vooringenomen was met het doel klager zo negatief neer te zetten dat hij reputatieschade zou ondervinden. De klacht is daarom ongegrond.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om de conclusie RvdJ 2024/27 over een klacht van M.L. van Muiswinkel en ‘Lisa’ tegen de Volkskrant te herzien. Verzoeksters maken bezwaar tegen de afwegingen die de Raad in zijn conclusie heeft gemaakt, maar hebben niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Evenmin hebben verzoeksters aannemelijk gemaakt dat de conclusie van de Raad tot stand is gekomen in strijd met de in het Reglement vastgestelde procedures. Dat verzoeksters zich niet kunnen vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren. Ten slotte is niet gebleken dat de conclusie van de Raad afwijkt van vergelijkbare, relevante conclusies.