Conclusies

Mevrouw X heeft geklaagd over het artikel “Moordplekken (en andere onheilsplaatsen)”. De Raad doet geen inhoudelijke uitspraak over de klacht tegen M. de la Haye en Panorama, omdat de klacht niet tijdig is ingediend.

Dagblad van het Noorden heeft niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld door onder het opiniestuk “Piet niet, Klaas wel?” van de heer P.A. Waterdrinker (klager) aan zijn ondertekening toe te voegen ‘voorzitter a.i. Atheïstisch Verbond’. Gezien de inhoud van het stuk – waarin klager ook de rol van de kerk bekritiseerde – was die toevoeging journalistiek relevant. Het had op de weg van klager gelegen om bij de inzending van zijn stuk uitdrukkelijk te vermelden dat hij dit op persoonlijke titel deed. Voor een rectificatie bestond geen aanleiding. Niettemin heeft de krant in een vervolgbericht op toelaatbare wijze aan de lezers duidelijk gemaakt dat klager zijn opiniestuk op persoonlijke titel had geschreven. Verder bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat in de communicatie met klager onzorgvuldig is gehandeld.

D. Walters en NRC Handelsblad hebben met de publicatie van het artikel “Rechtse Israëliërs zijn dolgelukkig met Trump” met de onderkop “Relatie VS-Israël – Met David Friedman benoemt Trump een zeer omstreden ambassadeur in Israël.” niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Dit concludeert de Raad voor de Journalistiek naar aanleiding van de klacht van Likoed Nederland. De Raad vindt niet dat een zodanig vertekend beeld of onzorgvuldige weergave van de kwestie is gegeven, dat daarmee sprake is van niet-waarheidsgetrouwe berichtgeving.

J. Dijke en Leidsch Dagblad hebben in het artikel “Kuipers’ beroemde ijsfoto gekaapt” op journalistiek zorgvuldige wijze aandacht besteed aan een dispuut tussen klager en fotograaf Kuipers over het makerschap op de in kop bedoelde ‘ijsfoto’. Dijke mocht putten uit de informatie op de Facebookpagina van Kuipers, waarin deze klager daadwerkelijk van het ‘kapen’ van zijn foto beschuldigde, en zij heeft het wederhoor van klager adequaat in de publicatie verwerkt.
De Raad vindt echter de vermelding van de naam van klager wel journalistiek onzorgvuldig. Het artikel had eenvoudig geanonimiseerd kunnen worden, zonder dat dit afbreuk zou hebben gedaan aan de inhoud en nieuwswaarde ervan. Dijke had ermee rekening moeten houden dat klager niet zelf heeft gezorgd voor de publiciteit op Facebook en dat de zakelijke Facebookpagina van Kuipers op het moment van de publicatie tijdelijk ‘op zwart’ was gezet. Het had dan ook op de weg van Dijke en de krant gelegen het verzoek van klager tot anonimisering te honoreren en zij hebben dat ten onrechte niet gedaan.
De Raad doet de aanbeveling aan Leidsch Dagblad deze conclusie ruimhartig te publiceren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie over een klacht tegen V. van der Boon en Het Financieele Dagblad (RvdJ 2017/1) te herzien. Van der Boon en Het Financieele Dagblad hebben niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoekers zich niet kunnen vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

Omdat Radar niet meedoet aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek, heeft de Raad de klacht van de heer B.C. Santanera c.s. tegen A. Hertsenberg en Radar niet inhoudelijk behandeld. De Raad gaat in deze situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. Daarvan is hier niet gebleken.

Peter R. de Vries, Strix Television en RTL Nederland hebben in een uitzending van het programma Internetpesters Aangepakt op journalistiek zorgvuldige wijze aandacht besteed aan ‘catfishing’ ofwel identiteitsdiefstal op social media en de (mogelijke) betrokkenheid van klaagster daarbij. Het gebruik van een verborgen camera was in dit geval niet ontoelaatbaar. Het uitgezonden materiaal bevat concretiseringen en bijzonderheden ten aanzien van de handelwijze van klaagster, die aan de uitzending authenticiteit en daarmee een relevante meerwaarde gaven. Het is niet aannemelijk dat dit ook op een andere wijze gerealiseerd had kunnen worden. Verder is niet aannemelijk dat klaagster door de wijze waarop zij is aangeduid voor een groot publiek identificeerbaar is geworden. De Vries c.s. zijn op een journalistiek gebruikelijke wijze voldoende terughoudend geweest in de aanduiding van klaagster. Dat klaagster – naar zij stelt – een problematische relatie met haar vader heeft, maakt niet dat De Vries c.s. journalistiek ontoelaatbaar hebben gehandeld. Ten slotte vindt de Raad het uit klaagsters handen ‘grissen’ van haar telefoon een grensgeval. Deze vergaande actie is onder de omstandigheden van dit geval nog toelaatbaar.

J. Dohmen en NRC Handelsblad hebben ten aanzien van de inhoud van de artikelen “Onderzoek integriteit Denk-voorzitter Öztürk”, “De zaken van Selçuk Öztürk”, “Geheim dealtje bij een zorginstelling” en “De vier ‘leugens’ van NRC” niet journalistiek ontoelaatbaar gehandeld. Zij hebben deugdelijk onderzoek verricht en de artikelen opgesteld aan de hand van de destijds voorhanden feiten en omstandigheden. Bovendien hebben ze voldoende wederhoor toegepast voordat zij tot publicatie overgingen. Dat S. Öztürk (klager) daarvan geen adequaat gebruik heeft gemaakt, kan Dohmen en de krant niet worden verweten.
Wel vindt de Raad dat de kop “Onderzoek integriteit Denk-voorzitter Öztürk” en de onderkop “Vastgoed-deal – Twee zorginstellingen verdenken Kamerlid Öztürk van laakbaar handelen bij zakelijke transacties in zijn vorige leven als zakenman.” van het voorpagina-artikel te stellig en daarmee onjuist zijn. Ten onrechte is als feit gepresenteerd dat er een integriteitsonderzoek naar klager wordt verricht. Het gaat om een onderzoek naar de interne bedrijfsvoering binnen zorginstelling Daelzicht. Dat klager bij een van die transacties betrokken is geweest en dat in het onderzoeksrapport is vermeld dat ‘de bevindingen geen verwijten jegens hem bevatten’, maakt niet dat kan worden gesproken van een integriteitsonderzoek ‘naar klager’. Verder was zorginstelling Reinaerde zich ten tijde van de publicatie aan het beraden op een onderzoek. Aldus bestaat onvoldoende grond voor de in de onderkop als feit gepresenteerde bewering dat de instellingen klager ‘verdenken van laakbaar handelen’. Daarom hebben Dohmen en de krant ten aanzien van de kop en onderkop van het voorpagina-artikel onzorgvuldig gehandeld.
De Raad doet de aanbeveling aan NRC Handelsblad deze conclusie ruimhartig te publiceren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie over een klacht tegen de Advocatie.nl (RvdJ 2017/4) te herzien. Verzoeker maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad in zijn conclusie heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoeker zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie over een klacht tegen de Volkskrant (RvdJ 2017/6) te herzien. Verzoekster maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad in zijn conclusie heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoekster zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.