Conclusies

B. Nielsen en Dagblad van het Noorden hebben in de artikelen “Diette Doesburg moet betalen” en “In drie jaar tijd miljoenen aan schuld” op journalistiek onzorgvuldige wijze over D. Doesburg-Maas (klaagster) bericht. De berichtgeving bevat diverse aantijgingen aan klaagsters adres, waardoor zij ernstig is gediskwalificeerd. In de berichtgeving is niet louter verslag gedaan van een rechterlijke uitspraak, zodat Nielsen gehouden was wederhoor toe te passen. Niet kan worden vastgesteld op welke aantijgingen klaagster voorafgaand aan de publicatie heeft kunnen reageren. Duidelijk is dat enkel in het vervolgartikel is opgenomen dat klaagster zich niet neerlegt bij het arrest van de Hoge Raad. Als aan klaagster al op meer punten om een reactie is gevraagd, dan moet worden geconstateerd dat haar reactie ter zake niet is weergegeven en dat het eventuele wederhoor dus niet adequaat in de publicatie is verwerkt. Hierdoor is een te eenzijdig beeld van de kwestie geschetst. De Raad doet de aanbeveling aan Dagblad van het Noorden deze conclusie ruimhartig te publiceren.

NRC Handelsblad heeft in het artikel “NRC checkt: ‘Erdogan krijgt na het referendum positie als in Frankrijk of VS’” aandacht besteed aan een uitlating van prof. mr. T.P. Spijkerboer (klager) in zijn opiniestuk “Nederland moet nu zwijgen over het vrije woord”. De krant heeft de uitlating van klager opgevat in een door hem niet bedoelde wijze en vervolgens op juistheid getoetst. Zij had zich er echter van moeten vergewissen dat zij de strekking van de uitlating van klager goed had begrepen. Door dit na te laten en de uitlating vervolgens als ‘onwaar’ te bestempelen, heeft de krant journalistiek onzorgvuldig gehandeld. De Raad doet de aanbeveling aan NRC Handelsblad deze conclusie ruimhartig te publiceren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie te herzien over een klacht tegen Peter R. de Vries, Strix Television B.V. en RTL Nederland B.V. (Internetpesters Aangepakt) (RvdJ 2017/12). Verzoeker maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoeker zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

De Regiobode heeft in een bericht met de kop “Raad voor de Journalistiek” op journalistiek zorgvuldige wijze aandacht besteed aan de conclusie van de Raad van 23 september 2016 (RvdJ 2016/35). In het bericht is de door de Raad opgestelde samenvatting – die onderdeel uitmaakt van de conclusie – volledig overgenomen. Bovendien is verwezen naar de publicatie van de volledige conclusie op de website van de Regiobode. In het naschrift heeft de hoofdredacteur vermeld dat hij zich niet kan vinden in de conclusie. Het stond hem vrij zijn mening te verkondigen. De wijze waarop hij dat heeft gedaan is niet ontoelaatbaar.

H.J. Korterink heeft met de publicatie van het artikel “Brandmoord Zeist: een doofpot? Een tijdlijn” op zijn website www.misdaadjournalist.nl niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Anders dan X (klager) leest de Raad in het artikel niet dat hij een ‘complotdenker’ zou zijn. Er is voldoende duidelijk onderscheid gemaakt tussen feiten, beweringen en meningen. Niet is gebleken dat sprake is van niet-waarheidsgetrouwe berichtgeving. Dat klager het niet eens is met de officiële uitkomst van de moordzaak, maakt dit niet anders.

Dagblad van het Noorden heeft niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld door onder het opiniestuk “Piet niet, Klaas wel?” van de heer P.A. Waterdrinker (klager) aan zijn ondertekening toe te voegen ‘voorzitter a.i. Atheïstisch Verbond’. Gezien de inhoud van het stuk – waarin klager ook de rol van de kerk bekritiseerde – was die toevoeging journalistiek relevant. Het had op de weg van klager gelegen om bij de inzending van zijn stuk uitdrukkelijk te vermelden dat hij dit op persoonlijke titel deed. Voor een rectificatie bestond geen aanleiding. Niettemin heeft de krant in een vervolgbericht op toelaatbare wijze aan de lezers duidelijk gemaakt dat klager zijn opiniestuk op persoonlijke titel had geschreven. Verder bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat in de communicatie met klager onzorgvuldig is gehandeld.

Mevrouw X heeft geklaagd over het artikel “Moordplekken (en andere onheilsplaatsen)”. De Raad doet geen inhoudelijke uitspraak over de klacht tegen M. de la Haye en Panorama, omdat de klacht niet tijdig is ingediend.

J. Dijke en Leidsch Dagblad hebben in het artikel “Kuipers’ beroemde ijsfoto gekaapt” op journalistiek zorgvuldige wijze aandacht besteed aan een dispuut tussen klager en fotograaf Kuipers over het makerschap op de in kop bedoelde ‘ijsfoto’. Dijke mocht putten uit de informatie op de Facebookpagina van Kuipers, waarin deze klager daadwerkelijk van het ‘kapen’ van zijn foto beschuldigde, en zij heeft het wederhoor van klager adequaat in de publicatie verwerkt.
De Raad vindt echter de vermelding van de naam van klager wel journalistiek onzorgvuldig. Het artikel had eenvoudig geanonimiseerd kunnen worden, zonder dat dit afbreuk zou hebben gedaan aan de inhoud en nieuwswaarde ervan. Dijke had ermee rekening moeten houden dat klager niet zelf heeft gezorgd voor de publiciteit op Facebook en dat de zakelijke Facebookpagina van Kuipers op het moment van de publicatie tijdelijk ‘op zwart’ was gezet. Het had dan ook op de weg van Dijke en de krant gelegen het verzoek van klager tot anonimisering te honoreren en zij hebben dat ten onrechte niet gedaan.
De Raad doet de aanbeveling aan Leidsch Dagblad deze conclusie ruimhartig te publiceren.

D. Walters en NRC Handelsblad hebben met de publicatie van het artikel “Rechtse Israëliërs zijn dolgelukkig met Trump” met de onderkop “Relatie VS-Israël – Met David Friedman benoemt Trump een zeer omstreden ambassadeur in Israël.” niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Dit concludeert de Raad voor de Journalistiek naar aanleiding van de klacht van Likoed Nederland. De Raad vindt niet dat een zodanig vertekend beeld of onzorgvuldige weergave van de kwestie is gegeven, dat daarmee sprake is van niet-waarheidsgetrouwe berichtgeving.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie over een klacht tegen V. van der Boon en Het Financieele Dagblad (RvdJ 2017/1) te herzien. Van der Boon en Het Financieele Dagblad hebben niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoekers zich niet kunnen vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.