Conclusies

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie te herzien over een klacht tegen H.J. Korterink (RvdJ 2017/25). X (verzoeker) maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoeker zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie te herzien over een klacht van S. Öztürk tegen J. Dohmen en NRC Handelsblad (RvdJ 2017/16). Dohmen (verzoeker) heeft in de klachtprocedure (mede) verantwoordelijkheid genomen voor de kop en onderkop van het voorpagina-artikel, maar komt hiervan terug in de herzieningsprocedure, waarbij hij zich beroept op mededelingen van de hoofd- en eindredactie. Niet valt in te zien dat de inhoud van die mededelingen niet al in de klachtprocedure bij hem bekend was of bekend had kunnen zijn. Het komt voor rekening en risico van verzoeker dat hij mogelijk niet adequaat op de stellingen van klager heeft gereageerd.

K. Voskuil en het AD hebben met het artikel “Raadslid Haarlemmermeer strijkt Benetton-buit op” journalistiek zorgvuldig bericht over (vermeende) betrokkenheid van mevrouw A. van der Veer (klaagster) bij factuurfraude. De Raad vindt de kop weliswaar een grensgeval, maar is van oordeel dat die – bezien in de context – niet als onredelijk beschadigend voor klaagster moet worden aangemerkt. In het artikel is duidelijk hoe het geld op de rekening van klaagster is beland en bovendien is haar reactie – inhoudend dat het zou gaan om een ‘gewone’ effectenportefeuille en het een ‘keurige transactie’ leek – in het artikel opgenomen. Verder is het journalistiek relevant om te vermelden dat klaagster lid is van de gemeenteraad. Ook overigens is niet gebleken dat het artikel relevante feitelijke onjuistheden bevat.

M. Snik, G. van ’t Hek en het Noordhollands Dagblad hebben in het artikel “Onderzoek naar mishandeling” op journalistiek zorgvuldige wijze bericht over de zoon van klagers. Het bericht is gebaseerd op informatie afkomstig van een openbaar Facebook-bericht van de jongen. De jongen heeft uitdrukkelijk verzocht zijn bericht te delen. Als 16-jarige zal hij de gevolgen van zijn actie (in aanzienlijke mate) hebben kunnen inschatten. De krant heeft – na verificatie bij de politie – van het incident een kort nieuwsbericht gemaakt. Het is gezien de voorliggende Facebook-oproep niet journalistiek ontoelaatbaar dat daarbij tevens de naam van de jongen is vermeld. Verder bestaat geen aanleiding voor de conclusie dat de klachtafhandeling door Snik en Van ’t Hek onzorgvuldig is geweest.

A. Rietveld en het Leidsch Dagblad hebben in het artikel “Bestuur Haanstraschool komt niet met noodlokaal” bericht dat het ‘samenwonen’ van de Haanstraschool met de IBS Er-Risèlèh (klaagster) voorlopig niet doorgaat. Met de vermelding ‘inmiddels is duidelijk dat het bestuur van de islamitische school het gebouw liever niet wil delen’ is feitelijk onjuist over de kwestie bericht en is klaagster in een onnodig negatief daglicht geplaatst. Hiermee is journalistiek onzorgvuldig gehandeld.
Twee dagen later is in een vervolgartikel  van J. Dijke duidelijk gemaakt dat de Haanstraschool bij klaagster welkom is en dat klaagster ook nooit een daar tegenovergestelde uitlating heeft gedaan. Bovendien is de bewuste passage aangepast op de website van de krant. De redactie heeft  daarmee de klacht op een journalistiek passende wijze afgehandeld en uiteindelijk journalistiek zorgvuldig gehandeld.

A. Stegeman en Noordkaap TV Producties doen voortaan niet mee aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek. De Raad gaat in een dergelijke situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. De Raad heeft niet kunnen vaststellen dat daarvan sprake is en heeft daarom de klacht over een uitzending van het televisieprogramma Stegeman op de Bres niet inhoudelijk behandeld.

T. van Dooren, hoofdredacteur van Stadskrant Veghel, heeft in het artikel “[Y] krijgt Nederlands paspoort: ‘Ik ben zo trots’” bericht over de ex-vrouw van klager. Het artikel bevat een nodeloos grievende passage over klager. Van Dooren heeft in een als ‘rectificatie’ betiteld bericht ondubbelzinnig duidelijk gemaakt dat – en waarom – het artikel naar zijn mening niet deugde. Bovendien heeft hij daarin ruiterlijk zijn excuses gemaakt. Hierdoor heeft hij de onzorgvuldige berichtgeving op een in de journalistiek passende wijze rechtgezet en uiteindelijk journalistiek zorgvuldig gehandeld.

B. van Hulten, J. de Lang en Kassa (BNNVARA) hebben in een uitzending van het televisieprogramma Kassa aandacht besteed aan klachten van huurders over Young Dominium Management B.V. (klaagster) als verhuurder van studentenwoningen. Voor de aan het adres van klaagster geuite beschuldigingen bestond voldoende grondslag. De redactie heeft deugdelijk onderzoek verricht en daarbij diverse bronnen geraadpleegd. Op dit punt is journalistiek zorgvuldig gehandeld. Echter, voor zover de klacht is gericht tegen de wijze waarop wederhoor is toegepast, was de handelwijze journalistiek onzorgvuldig. De redactie had niet mogen volstaan met een minimale weergave van de reactie van klaagster in de uitzending. Daardoor was de berichtgeving niet in balans. Met de verwijzing naar de (uitgebreide) schriftelijke reactie van klaagster op de website van Kassa is de balans onvoldoende hersteld. De Raad doet de aanbeveling aan Kassa om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

Zaman Vandaag (nu: de Kanttekening) heeft niet journalistiek onzorgvuldig gehandeld jegens W. van Rooij (klager) door een bijdrage te plaatsen van J.J. de Ruiter onder de kop “Dieptepunt in het debat: endlösung van moslims”. Het stuk gaat over een debat in De Balie en bevat de persoonlijke opvatting van De Ruiter, arabist aan de Tilburg University, en diens interpretatie van wat zich tijdens het debat heeft afgespeeld. Klager zal zich – gezien zijn positie in de publieke discussie over dit onderwerp in het algemeen en zijn deelname aan het besproken debat in het bijzonder – een wat grotere mate van kritische en polemische bejegening van zijn persoon moeten laten welgevallen. In zijn stuk heeft De Ruiter geschreven dat hij een deel van de geopperde suggesties “achteraf de ‘eindoplossing van het moslimvraagstuk’ zou willen noemen”. De door de redactie hiervoor gebruikte vertaling is erg beladen en wellicht onkies, maar niet ontoelaatbaar. Gelet op het voorgaande was de redactie niet gehouden de reactie van klager te plaatsen. Voor zover de klacht is gericht tegen De Ruiter heeft deze geen betrekking op een ‘journalistieke gedraging’, zodat de Raad niet bevoegd is daarover te oordelen.

Omdat De Telegraaf niet meedoet aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek, heeft de Raad een klacht tegen P. Ploeg en De Telegraaf niet inhoudelijk behandeld. De Raad gaat in deze situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. Daarvan is hier niet gebleken.