Conclusies

E. Stoker, W. Thijssen en Ph. Remarque (de Volkskrant) hebben in de artikelen “Hof: voormalig topambtenaar Demmink niet schuldig aan verkrachting” en “Valse aanklacht, vals bewijs en geruchten: dit is de zaak-Demmink” aandacht besteed aan een uitspraak van het gerechtshof Arnhem om de verdere vervolging van Demmink te staken. Mevrouw mr. dr. A. van der Plas (klaagster) is als advocaat van twee Turkse jongens die aangifte tegen Demmink hebben gedaan, bij de kwestie betrokken.
Volgens de Raad voor de Journalistiek is in het eerste artikel feitelijk verslag gedaan van de kwestie en was het niet nodig om wederhoor bij klaagster toe te passen. Dit ligt anders bij de tweede publicatie. Dat artikel behelst feiten en meningen waartussen niet steeds een duidelijk onderscheid is gemaakt en kan niet als een feitelijk verslag worden aangemerkt. De termen ‘valse aanklacht’ en ‘valse documenten’ suggereren, zeker bezien in de context, dat klaagster en/of haar cliënten een ‘valse aangifte’ in de zin van het Wetboek van Strafrecht heeft (of hebben) gedaan. De uitspraak van het hof en de toelichting van het OM bieden voor deze vergaande – voor klaagster  diffamerende – suggestie onvoldoende grond. Het toepassen van wederhoor zou tot een genuanceerder en juister beeld over (de handelwijze van) klaagster en haar cliënten hebben geleid. Door dit na te laten heeft de Volkskrant journalistiek onzorgvuldig gehandeld. De Raad doet de aanbeveling aan de Volkskrant deze conclusie ruimhartig te publiceren.

G. van Diepen en Onderzoeksredactietabak.nl hebben in het artikel “Webshops e-sigaretten: achtergronden” op journalistiek zorgvuldige wijze bericht over de webshop van de heer E.H.M. Timmermans, h.o.d.n. Pipe Line Store Eindhoven (klager). In het artikel is de feitelijke informatie over klagers bedrijf op een correcte wijze verwerkt. Het toepassen van wederhoor was niet nodig. Met de vermelding van de bedrijfsnaam en website van klager zijn diens belangen niet onevenredig geschaad.

S. van Walsum en de Volkskrant hebben in het artikel “De burger is heilig verklaard, vindt deze oud-burgemeester, en daar moet een eind aan komen” een interview gepubliceerd met Bernt Schneiders, die onder meer waarnemend burgemeester in Bloemendaal is geweest. In het artikel  laat Schneiders zich negatief uit over de heer R. Slewe (klager), die samen met zijn broer een lang lopend conflict met de gemeente Bloemendaal heeft. Het zou niet hebben misstaan indien vóór publicatie wederhoor bij klager was toegepast, maar dit was niet geboden. Daarbij komt dat Van Walsum de uitspraken van Schneiders heeft genuanceerd en duidelijk heeft vermeld dat klager in de meeste zaken gelijk heeft gekregen. Bovendien heeft de krant na publicatie een voorstel gedaan voor een adequate oplossing. De Raad voor de Journalistiek komt dan ook tot de conclusie dat Van Walsum en de Volkskrant niet journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld.

G. Kuitert, A. Weierink en De Twentsche Courant Tubantia hebben in een aantal artikelen bericht over een geschil tussen Stichting Wielerevenementen Dinkelland en haar bestuursleden A.G.J. Bruns, B.G.M. Wigger en F.PM. Willeme (klagers) en de voormalig penningmeester van de stichting. Dat is op journalistiek zorgvuldige wijze gebeurd. Er is geen zodanig vertekend beeld of onzorgvuldige weergave van de kwestie gegeven, dat daarmee geen sprake meer is van waarheidsgetrouwe berichtgeving. Niet aannemelijk is geworden dat de krant vooringenomen of partijdig is geweest. Zij heeft waar nodig wederhoor toegepast en de visie van klagers voldoende in de berichtgeving verwerkt. Ook is niet gebleken dat de artikelen relevante onjuistheden bevatten.

S. Motké en P. van Riessen (Quote en Quotenet.nl) hebben in het artikel “Gooise yogalerares (huisvriendin John de Mol) verliest stalkingszaak van fraudeur” aandacht besteed aan een juridisch geschil tussen klager en zijn ex-partner. De wijze waarop en de mate waarin melding is gemaakt van de eerdere strafrechtelijke veroordeling van klager, is disfunctioneel en nodeloos grievend. Het had op de weg van betrokkenen gelegen om klager op enigerlei wijze tegemoet te komen in zijn bezwaren, maar dat is niet gebeurd. Hiermee is journalistiek onzorgvuldig gehandeld.
Verder is op zorgvuldige wijze over klager bericht in de artikelen “Rechter dwarsboomt nieuwe job fraudeur [X]” en “Gebeten hond”.
De Raad doet de aanbeveling aan Quote en Quotenet.nl deze conclusie ruimhartig te publiceren.

BN DeStem heeft in het artikel “Eeuwige twist rond [bedrijfsnaam]” aandacht besteed aan een langlopend conflict tussen mevrouw X (klaagster) en de gemeente Geertruidenberg. Niet aannemelijk is dat de verslaggever de gemaakte afspraak over inzage vooraf niet goed is nagekomen. Aangezien de later opgenomen informatie van de gemeente van feitelijke aard is, behoefde geen wederhoor bij klaagster te worden toegepast. Verder hebben de verslaggever en de hoofdredacteur serieus op de bezwaren van klaagster gereageerd. Op deze punten heeft de krant journalistiek zorgvuldig gehandeld. Voor zover de klacht betrekking heeft op de – aan een woordvoerster van de gemeente toegeschreven – bewering dat aan klaagster ook een celstraf is opgelegd, onthoudt de Raad zich van een oordeel.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie te herzien over een klacht tegen J.J. de Ruiter en Zaman Vandaag (nu: de Kanttekening) (RvdJ 2017/33). W. van Rooy (verzoeker) maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoeker zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.

Omdat Telegraaf VNDG en TIN CAN B.V. niet meedoen aan de procedure van de Raad voor de Journalistiek, heeft de Raad een klacht over het programma Helse Huurders & Huisbazen niet inhoudelijk behandeld. De Raad gaat in deze situatie alleen tot behandeling van de klacht over in het bijzondere geval dat deze van algemene strekking of principieel belang is. Daarvan is hier niet gebleken.

A. van Driel en EenVandaag (AVROTROS) hebben in een uitzending van het televisieprogramma EenVandaag aandacht besteed aan het Thomashuis in Tiel dat werd geëxploiteerd door J. Klein en J.D. Klein-Abbink (klagers). In de uitzending zijn klagers beschuldigd van mishandeling van bewoners. In de uitzending heeft EenVandaag onvoldoende inzicht gegeven in het verrichte onderzoek en het beschikbare bronnenmateriaal. Daardoor is het voor kijkers onvoldoende duidelijk waarop de ernstige beschuldigingen ten aanzien van klagers zijn gebaseerd. Op dit punt hebben Van Driel en EenVandaag journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Ten aanzien van de beschuldigingen van financiële wanpraktijken meent de Raad dat er genoeg aanleiding was om op dit punt over klagers te berichten zoals is gedaan en dat voldoende wederhoor is toegepast. De handelwijze van Van Driel en EenVandaag was op dit punt wel zorgvuldig. De Raad doet de aanbeveling aan EenVandaag om deze conclusie ruimhartig te publiceren.

De Raad voor de Journalistiek ziet geen aanleiding om een conclusie te herzien over een klacht tegen H.J. Korterink (RvdJ 2017/25). X (verzoeker) maakt bezwaar tegen de afwegingen die de Raad heeft gemaakt, maar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de Raad zijn conclusie op basis van onjuiste constateringen heeft genomen. Dat verzoeker zich niet kan vinden in de overwegingen en het oordeel van de Raad, is onvoldoende om een verzoek tot herziening te honoreren.